Pompa ciepła czy kocioł gazowy? Co się bardziej opłaca w 2026 roku?

Pompa ciepła czy kocioł gazowy? Co się bardziej opłaca w 2026 roku?

Rok 2026 zapisze się w historii polskiej energetyki prosumenckiej jako moment ostatecznego rozejścia się ścieżek dwóch dominujących technologii grzewczych: kotłów gazowych i pomp ciepła. Decyzje inwestycyjne podejmowane przez właścicieli domów jednorodzinnych, deweloperów oraz zarządców nieruchomości przestały być w tym roku prostą pochodną bieżących cen paliw. Stały się one skomplikowaną grą strategiczną, w której stawką jest nie tylko wysokość miesięcznego rachunku, ale także płynność finansowa gospodarstwa domowego w perspektywie nadchodzącej dekady, wartość rynkowa nieruchomości oraz jej odporność na gwałtowne zmiany regulacyjne inicjowane przez Unię Europejską.

Analiza rynku w styczniu 2026 roku ujawnia fundamentalną zmianę paradygmatu. Przez lata gaz ziemny był postrzegany jako „bezpieczna przystań” – paliwo tanie, wygodne i relatywnie ekologiczne, stanowiące naturalny pomost między erą węgla a przyszłością OZE. Obecne realia, ukształtowane przez wygaszenie tarcz osłonowych, reformę taryf energetycznych przez Urząd Regulacji Energetyki (URE) oraz nieuchronne widmo systemu ETS2, brutalnie weryfikują to przekonanie. Z drugiej strony, technologia pomp ciepła, choć obarczona wyższym progiem wejścia kapitałowego (CAPEX), zyskała potężnego sojusznika w postaci dedykowanych programów wsparcia, które w 2026 roku definitywnie odwróciły się od technologii spalania paliw kopalnych.

Niniejszy raport stanowi wyczerpujące kompendium wiedzy, łączące twarde dane taryfowe z analizą makroekonomiczną i techniczną. Jego celem jest przeprowadzenie inwestora przez gąszcz sprzecznych informacji, marketingowych sloganów i skomplikowanych przepisów, aby odpowiedzieć na kluczowe pytanie: która technologia stanowi racjonalny wybór ekonomiczny w roku 2026 i latach późniejszych?

Rozdział I: Krajobraz regulacyjny i taryfowy energii elektrycznej w 2026 roku

Aby zrozumieć ekonomię eksploatacji pompy ciepła, konieczna jest głęboka wiwisekcja rynku energii elektrycznej. Rok 2026 przyniósł koniec ery „sztucznie taniego prądu”. Wygaszenie mechanizmów mrożenia cen, które chroniły gospodarstwa domowe w latach 2023–2025, odsłoniło rzeczywiste koszty produkcji i dystrybucji energii w Polsce.

1.1. Koniec tarczy energetycznej i nowe realia cenowe

Z dniem 1 stycznia 2026 roku przestała obowiązywać maksymalna cena energii dla gospodarstw domowych, ustalona wcześniej na poziomie 500 zł/MWh netto. Rynek powrócił do zasad taryfowania zatwierdzanego przez Prezesa URE w oparciu o uzasadnione koszty spółek obrotu i dystrybucji. Decyzje zatwierdzone w grudniu 2025 roku ukształtowały nowy cennik, który, choć nominalnie niższy od mrożonych stawek w komponencie samej energii, w ujęciu całościowym przynosi nowe obciążenia.  

Średnia cena energii czynnej (samego towaru) w taryfach G dla gospodarstw domowych (PGE, Tauron, Enea, Energa) została ustalona na poziomie ok. 495,16 zł/MWh netto (czyli ok. 0,495 zł/kWh netto). Jest to spadek o około 1% względem ceny zamrożonej z 2025 roku. Jednakże, skupianie się wyłącznie na cenie energii czynnej jest błędem poznawczym, który może prowadzić do niedoszacowania kosztów eksploatacji pompy ciepła.  

1.2. Wzrost kosztów dystrybucji i opłat stałych – ukryta inflacja rachunków

Kluczowym zjawiskiem roku 2026 jest znaczący wzrost kosztów dostarczenia energii do odbiorcy. Modernizacja sieci energetycznych, konieczna do przyłączenia nowych źródeł OZE (w tym tysięcy nowych prosumenckich instalacji PV i pomp ciepła), wymusiła na operatorach systemów dystrybucyjnych (OSD) podniesienie stawek.

Analiza decyzji URE wskazuje na następujące zmiany w strukturze kosztów dodatkowych:

  • Taryfy dystrybucyjne: Wzrost średnio o 9,36% w porównaniu z rokiem 2025. Oznacza to, że za każdą przesłaną kilowatogodzinę płacimy więcej, niezależnie od ceny samego prądu.

  • Opłaty para-podatkowe (kogeneracyjna, OZE, jakościowa): Ich łączny wzrost wynosi średnio ok. 7,6%. Są to koszty finansujące transformację energetyczną, przerzucone na odbiorców końcowych. 

  • Opłata mocowa: To najbardziej dotkliwa zmiana dla użytkowników pomp ciepła. W 2026 roku stawka tej opłaty dla gospodarstw domowych zużywających rocznie od 1,2 MWh do 2,8 MWh wzrosła do poziomu 17,18 zł netto miesięcznie, a dla tych zużywających powyżej 2,8 MWh (co jest standardem przy ogrzewaniu elektrycznym) – do 29,58 zł brutto miesięcznie (wzrost o blisko 50% r/r). 

W praktyce oznacza to, że stałe koszty utrzymania przyłącza elektrycznego dla domu z pompą ciepła wzrosły w ujęciu rocznym o kilkaset złotych, co należy uwzględnić w analizie TCO (Total Cost of Ownership).

1.3. Szczegółowa analiza kosztów 1 kWh w grupach taryfowych (Case Study: Tauron)

Dla precyzyjnego oszacowania kosztów ogrzewania (OPEX), poniżej przedstawiono wyliczenia rzeczywistego kosztu brutto 1 kWh energii w 2026 roku, uwzględniające wszystkie składniki zmienne (energia czynna + dystrybucja zmienna + opłaty jakościowe/OZE/kogeneracyjne) oraz podatek VAT (23%). Dane bazują na taryfach operatora Tauron, reprezentatywnego dla dużej części Polski południowej.

Grupa Taryfowa Strefa czasowa Składniki zmienne brutto (zł/kWh) Charakterystyka zużycia przy pompie ciepła
G11 (Stała) Całodobowa ~1,07 – 1,12 zł Niekorzystna dla pomp ciepła. Brak możliwości optymalizacji kosztów poprzez buforowanie ciepła.
G12 (Dwustrefowa) Szczyt (Dzień: 6:00-13:00, 15:00-22:00) ~1,08 zł Wysoka cena w godzinach aktywności domowników.
Pozaszczyt (Noc: 22:00-6:00, 13:00-15:00) ~0,64 zł Kluczowa strefa dla ładowania bufora ciepła i CWU.
G12w (Weekendowa) Szczyt (Pn-Pt: 6:00-21:00) ~1,23 zł Bardzo droga strefa dzienna, wymuszająca inteligentne sterowanie pompą.
Pozaszczyt (Noc + Weekendy) ~0,63 zł Najtańsza energia przez ponad 60% czasu w tygodniu. Idealna dla domów o dużej bezwładności termicznej (podłogówka).

Analiza: Średni ważony koszt energii dla pompy ciepła, przy założeniu optymalizacji pracy (60% zużycia w taniej strefie w taryfie G12w), może spaść do poziomu ok. 0,85–0,90 zł/kWh brutto. W taryfie G11 koszt ten wynosi sztywno ponad 1,10 zł/kWh. Różnica ta, przy rocznym zużyciu rzędu 5000 kWh na cele grzewcze, przekłada się na oszczędność ponad 1000 zł rocznie wyłącznie dzięki zmianie taryfy.

Rozdział II: Rynek gazu ziemnego w 2026 roku – cisza przed burzą

Sytuacja na rynku gazu ziemnego w 2026 roku jest pozornie stabilna, co może wprowadzać inwestorów w błąd. Ceny surowca na giełdach światowych uspokoiły się po wstrząsach z lat 2022-2023, co pozwoliło na zatwierdzenie taryf na poziomie akceptowalnym społecznie. Jest to jednak stabilizacja krucha, oparta na tymczasowym braku czynników zewnętrznych (ETS2).

2.1. Taryfy gazowe PGNiG OD – analiza kosztów

Taryfa PGNiG Obrót Detaliczny, zatwierdzona przez URE, obowiązuje do 30 czerwca 2026 roku. Ustalona cena paliwa gazowego dla gospodarstw domowych (grupy W-1 do W-4) wynosi 204,26 zł/MWh netto (czyli ok. 20,4 gr/kWh netto). Jest to stawka zbliżona do ceny zamrożonej z 2025 roku (200,17 zł/MWh), co oznacza, że „odmrożenie” cen gazu nie spowodowało w styczniu 2026 r. skokowego wzrostu rachunków, a jedynie ich korektę wynikającą z inflacji opłat stałych.  

Aby jednak uzyskać pełny obraz kosztów, należy doliczyć opłaty dystrybucyjne oraz podatek VAT (23%).

Struktura kosztu 1 kWh ciepła z gazu w 2026 r. (Taryfa W-3.6 – ogrzewanie domu):

  • Cena paliwa (netto): 0,204 zł/kWh

  • Akcyza: zwolnienie dla gospodarstw domowych (stan na styczeń 2026).

  • Opłata dystrybucyjna zmienna (netto): ~0,04-0,05 zł/kWh (zależna od regionu, np. PSG).

  • Suma netto: ~0,25 zł/kWh.

  • Cena brutto (z 23% VAT): ~0,31 zł/kWh (same składniki zmienne).

Do tego należy doliczyć opłaty stałe (abonament + opłata stała dystrybucyjna), które w taryfie W-3.6 wynoszą łącznie ok. 50-65 zł brutto miesięcznie.  

Przy rocznym zużyciu gazu na poziomie 15 000 kWh (typowy dom 150 m²), średni całkowity koszt 1 kWh energii cieplnej z gazu (uwzględniając sprawność kotła) wynosi w 2026 roku ok. 0,38 – 0,42 zł brutto. Jest to wciąż cena konkurencyjna względem prądu w taryfie G11 (1,12 zł/kWh), ale należy pamiętać, że pompa ciepła zużywa 3-4 razy mniej energii pierwotnej niż kocioł gazowy.

2.2. Iluzja bezpieczeństwa cenowego

Stabilizacja cen gazu w 2026 roku jest zjawiskiem przejściowym. W przeciwieństwie do rynku energii elektrycznej, gdzie wzrost udziału OZE długoterminowo powinien stabilizować ceny, rynek gazu jest rynkiem surowca importowanego, obciążonego ryzykiem geopolitycznym oraz rosnącą presją regulacyjną UE, dążącą do eliminacji paliw kopalnych z sektora bytowego.

Rozdział III: ETS2 – Nowy podatek, który zmieni wszystko (Perspektywa 2027+)

Analiza opłacalności w 2026 roku byłaby niepełna i myląca bez uwzględnienia „słonia w pokoju”, jakim jest system ETS2 (Emission Trading System 2). Choć fizycznie opłaty te pojawią się na rachunkach dopiero w 2027 roku (lub 2028, przy scenariuszu odroczenia), decyzja inwestycyjna podjęta dziś wiąże właściciela domu z technologią na 15-20 lat.

3.1. Mechanizm działania ETS2 w sektorze budynków

ETS2 to rozszerzenie europejskiego systemu handlu emisjami na sektory dotychczas nim nieobjęte: transport drogowy i budownictwo. W praktyce oznacza to nałożenie na dostawców paliw (gazu, węgla, oleju opałowego) obowiązku zakupu uprawnień do emisji CO₂ za każdą tonę wyemitowanego dwutlenku węgla. Koszt ten, co jest pewne, zostanie w 100% przeniesiony na odbiorcę końcowego w cenie paliwa.  

3.2. Prognozy cenowe i wpływ na budżety domowe

Raporty KOBiZE oraz instytucji międzynarodowych (np. Veyt) wskazują na nieuchronny wzrost cen uprawnień.

  • Lata 2027-2030: Szacowana cena maksymalna (cap) ma wynosić 45 EUR za tonę CO₂. Przełoży się to na wzrost ceny gazu o ok. 4-5 groszy netto na kWh (plus VAT), co oznacza podwyżkę rachunków o ok. 20-25% względem cen z 2026 roku.  

  • Dla domu zużywającego 20 MWh gazu rocznie, oznacza to dodatkowy koszt rzędu 800 – 1 200 zł rocznie. 

  • Po roku 2030: System ma zostać uwolniony rynkowo. Prognozy mówią o cenach uprawnień sięgających nawet 210 EUR za tonę CO₂ w 2031 r., co skutkowałoby drastycznym, wielokrotnym wzrostem kosztów ogrzewania gazowego.

  • W tym kontekście kocioł gazowy instalowany w 2026 roku staje się aktywem obciążonym rosnącym ryzykiem operacyjnym. „Tanie ogrzewanie gazem” kończy się definitywnie wraz z końcem 2026 roku.

Rozdział IV: Analiza nakładów inwestycyjnych (CAPEX) – Ile kosztuje wejście w technologię?

Bariera wejścia jest często decydującym czynnikiem przy wyborze źródła ciepła. W 2026 roku obserwujemy stabilizację cen urządzeń, ale też rosnące koszty robocizny instalatorów.

4.1. Kocioł gazowy

Technologia gazowa jest dojrzała, a rynek nasycony. Koszt samego urządzenia jest relatywnie niski, ale koszty towarzyszące (przyłącze, komin) potrafią podwoić budżet.

Szacunkowy kosztorys kotłowni gazowej w 2026 r. (Dom 150 m²):

  1. Kocioł kondensacyjny (jednofunkcyjny z zasobnikiem 120l): Markowe urządzenia (Viessmann, Vaillant, Bosch) to koszt rzędu 7 000 – 10 000 zł brutto.  

  • System kominowy: Wkład kwasoodporny lub system powietrzno-spalinowy (rura w rurze) wraz z montażem: 2 000 – 3 000 zł.  

  • Montaż hydrauliczny i armatura: Grupy pompowe, naczynia wzbiorcze, robocizna: 4 000 – 6 000 zł.

  • Przyłącze gazowe: To najbardziej zmienny element. Projekt, opłaty geodezyjne, skrzynka, wykonanie przyłącza (ok. 15 mb): 3 000 – 6 000 zł.

  • Całkowity koszt brutto: ~16 000 – 25 000 zł.

4.2. Pompa ciepła

Pompy ciepła to urządzenia bardziej zaawansowane technologicznie, co przekłada się na ich cenę. W 2026 roku standardem stają się urządzenia na naturalnym czynniku R290 (propan), które są droższe w produkcji, ale oferują wyższe parametry pracy.

Szacunkowy kosztorys instalacji pompy ciepła powietrze-woda (Split/Monoblok) w 2026 r.:

  1. Jednostka pompy ciepła (8-10 kW, klasa premium): Np. Panasonic T-CAP, Daikin Altherma 3. Cena urządzenia: 30 000 – 45 000 zł brutto (z 8% VAT).  

  • Hydraulika kotłowni: Bufor ciepła (niezbędny do defrostu i stabilizacji), zasobnik CWU (o powiększonej wężownicy), separator zanieczyszczeń, armatura: 8 000 – 12 000 zł.  

  • Montaż i uruchomienie: Robocizna, podłączenie elektryczne, chłodnicze (dla split): 7 000 – 10 000 zł.

  • Całkowity koszt brutto: ~45 000 – 67 000 zł.

Dla gruntowych pomp ciepła koszt ten rośnie do poziomu 60 000 – 90 000 zł z uwagi na kosztowne odwierty (dolne źródło).  

Wniosek cząstkowy: Nominalnie kocioł gazowy jest tańszy w inwestycji o 30-40 tysięcy złotych. Jest to potężna różnica, która bez interwencji państwa dyskwalifikowałaby pompy ciepła w oczach mniej zamożnych inwestorów. Jednakże rok 2026 to rok agresywnej polityki dotacyjnej.

Rozdział V: Ekosystem dotacji – „Game Changer” roku 2026

To właśnie system wsparcia finansowego jest czynnikiem, który w 2026 roku fundamentalnie zmienia rachunek ekonomiczny. Rząd polski, implementując dyrektywy unijne, praktycznie odciął finansowanie dla kotłów gazowych, przekierowując strumień pieniędzy na pompy ciepła i termomodernizację.

5.1. Program „Czyste Powietrze” – Gaz na cenzurowanym

Program ten, skierowany do właścicieli istniejących domów (termomodernizacja), przeszedł kluczową reformę. Od 2026 roku (po zakończeniu okresów przejściowych w 2025 r.) kotły gazowe nie są kosztem kwalifikowanym. Oznacza to, że nie można dostać ani złotówki dotacji na wymianę „kopciucha” na gaz.  

Dla pomp ciepła wsparcie jest natomiast rekordowe:

  • Poziom podstawowy: Dotacja do 66 000 zł (dochód wnioskodawcy do 135 000 zł/rok).  

  • Poziom podwyższony: Dotacja do 99 000 zł (dla gospodarstw o niższych dochodach).

  • Poziom najwyższy: Dotacja do 136 200 zł (możliwe pokrycie do 100% kosztów netto inwestycji).  

Dzięki dotacjom z „Czystego Powietrza”, koszt instalacji pompy ciepła może spaść do poziomu 5 000 – 15 000 zł wkładu własnego, czyli mniej niż wynosi pełny koszt instalacji gazowej (który inwestor musi pokryć w całości z własnej kieszeni). To odwraca logikę CAPEX.

5.2. Program „Moje Ciepło” – Premia za nowoczesność

Dla nowo budowanych domów (pozwolenie na budowę po 31.12.2020 r.) dedykowany jest program „Moje Ciepło”, którego nabór trwa do końca 2026 roku.

  • Dofinansowanie: Do 30% kosztów kwalifikowanych (lub 45% z Kartą Dużej Rodziny).

  • Limity kwotowe: Maksymalnie 7 000 zł na pompy powietrzne i 21 000 zł na gruntowe.  

  • Warunek: Wskaźnik EP domu (Energia Pierwotna) nie może przekraczać 55 kWh/(m²·rok).  

  • Gaz: Program nie obejmuje kotłów gazowych.

5.3. Społeczny Fundusz Klimatyczny – Osłona przyszłości

Od 2026 roku rusza Społeczny Fundusz Klimatyczny (SFK), dysponujący budżetem ok. 50 mld zł dla Polski. Środki te będą przeznaczone na osłonę najuboższych przed skutkami ETS2, ale – co kluczowe – nie poprzez dopłaty do rachunków za gaz, lecz poprzez finansowanie termomodernizacji i wymiany źródeł ciepła na bezemisyjne. Wybór gazu w 2026 roku może oznaczać wykluczenie z tego systemu wsparcia w przyszłości.  

Rozdział VI: Analiza kosztów eksploatacyjnych (OPEX)

Najważniejszym kryterium dla użytkownika jest roczny koszt ogrzewania. Poniżej przedstawiono symulację dla dwóch typów budynków, uwzględniającą ceny energii i gazu na rok 2026.

Założenia:

  • Cena prądu (Pompa): Średnio 0,90 zł/kWh (mix taryfy G12w).

  • Cena gazu (Kocioł): Średnio 0,40 zł/kWh (uwzględniając sprawność i opłaty stałe).

  • SCOP Pompy Ciepła: Zależny od temperatury zasilania instalacji (podłogówka vs grzejniki).

Scenariusz A: Nowy dom energooszczędny (WT 2021)

  • Powierzchnia: 150 m².

  • Standard: Ogrzewanie podłogowe w całym domu (zasilanie 35°C), doskonała izolacja.

  • Zapotrzebowanie na ciepło: 8 000 kWh (ogrzewanie) + 3 000 kWh (CWU) = 11 000 kWh/rok.

Technologia Parametry wydajności Zużycie paliwa/energii Koszt roczny (paliwo + stałe + serwis)
Kocioł Gazowy Sprawność śr. 100% 11 000 kWh gazu ~4 400 zł (paliwo) + 600 zł (stałe) + 300 zł (serwis) = 5 300 zł
Pompa Ciepła SCOP = 4,2 (Wysoki dzięki podłogówce) 2 619 kWh prądu ~2 357 zł (energia) + 400 zł (wzrost opłat stałych) + 700 zł (serwis) = 3 457 zł

Wniosek: Pompa ciepła generuje oszczędność ok. 1 850 zł rocznie (ok. 35% taniej).

Scenariusz B: Dom modernizowany (Standard „Lata 2000”)

  • Powierzchnia: 150 m².

  • Standard: Ocieplony (15 cm styropian), okna 2-szybowe, instalacja mieszana (grzejniki płytowe + podłogówka w łazienkach), zasilanie 50°C.

  • Zapotrzebowanie na ciepło: 15 000 kWh (ogrzewanie) + 3 500 kWh (CWU) = 18 500 kWh/rok.

Technologia Parametry wydajności Zużycie paliwa/energii Koszt roczny (paliwo + stałe + serwis)
Kocioł Gazowy Sprawność śr. 98% 18 877 kWh gazu ~7 550 zł (paliwo) + 600 zł (stałe) + 300 zł (serwis) = 8 450 zł
Pompa Ciepła SCOP = 3,2 (Niższy przez grzejniki) 5 781 kWh prądu ~5 200 zł (energia) + 400 zł (stałe) + 700 zł (serwis) = 6 300 zł

Wniosek: Nawet w domu o gorszym standardzie pompa ciepła pozostaje tańsza w eksploatacji o ponad 2 000 zł rocznie, choć różnica procentowa maleje. Warunkiem jest jednak dobranie odpowiedniej pompy (np. serii T-CAP Panasonica czy Zubadan Mitsubishi), która utrzyma wydajność w mrozach bez nadmiernego użycia grzałek.  

Rozdział VII: Aspekty techniczne i użytkowe – co kryje się za liczbami?

Decyzja o wyborze systemu grzewczego ma również wymiar praktyczny, wpływający na komfort życia.

7.1. Chłodzenie – ukryty atut pompy ciepła

W dobie ocieplającego się klimatu i coraz gorętszych lat w Polsce, funkcja chłodzenia staje się kluczowa. Pompa ciepła (szczególnie w połączeniu z instalacją podłogową lub klimakonwektorami) może latem chłodzić budynek, działając jak klimatyzacja (chłodzenie aktywne). Kocioł gazowy służy wyłącznie do grzania – chcąc chłodzić dom gazem, inwestor musi zainstalować oddzielny system klimatyzacji (kolejny koszt 15-20 tys. zł), co w przypadku pompy ciepła jest często „w cenie” urządzenia.  

7.2. Serwis i awaryjność

  • Kocioł gazowy: Technologia prosta, serwis tani i powszechny. Koszt przeglądu to 200-400 zł.  

  • Pompa ciepła: Urządzenie bardziej skomplikowane. Wymaga wykwalifikowanego serwisu (uprawnienia F-gazowe dla splitów). Koszt przeglądu jest wyższy (600-900 zł). Należy też pamiętać o filtrach magnetycznych i konieczności dbania o czystość zładu wody.  

7.3. Akustyka

Nowoczesne pompy ciepła są ciche (35-45 dB), ale kocioł gazowy jest praktycznie bezgłośny dla otoczenia zewnętrznego. W gęstej zabudowie szeregowej lokalizacja jednostki zewnętrznej pompy ciepła może być wyzwaniem, aby spełnić normy hałasu na granicy działki.

Rozdział VIII: Podsumowanie i rekomendacja strategiczna na rok 2026

Rok 2026 przyniósł koniec dylematu opartego wyłącznie na bieżących cenach paliw. Dziś wybór systemu grzewczego to wybór strategiczny.

Kategoria Pompa Ciepła Kocioł Gazowy
Koszty eksploatacji (2026) Niższe (szczególnie w nowych domach) Średnie (akceptowalne, ale wyższe)
Perspektywa kosztów (2027-2035) Stabilna (rozwój OZE, atomu) Bardzo zła (ETS2, wzrost cen CO₂)
Dostępność dotacji Ogromna (do 100% kosztów) Brak (technologia wykluczona)
Wymogi budynku Wymaga izolacji i niskiego parametru Toleruje gorszą izolację i grzejniki
Bezpieczeństwo Pełne (brak spalin, wybuchowości) Ryzyko czadu, wybuchu, zależność od importu
Wartość nieruchomości Podnosi wartość (nowoczesność) Może obniżać (koszty modernizacji w przyszłości)

Nasza rekomendacja

Dla inwestora w roku 2026, pompa ciepła jest jedynym racjonalnym wyborem ekonomicznym w dłuższej perspektywie, pod warunkiem, że:

  1. Budynek posiada przyzwoitą izolację termiczną (standard min. WT 2017).

  2. Inwestor skorzysta z dostępnych dotacji („Czyste Powietrze” lub „Moje Ciepło”), które niwelują różnicę w cenie zakupu.

  3. Zastosowana zostanie taryfa strefowa (G12w) lub instalacja fotowoltaiczna.

Wybór kotła gazowego w 2026 roku staje się „inwestycją pułapką”. Choć tańszy w zakupie (bez dotacji) i wciąż akceptowalny kosztowo w pierwszym roku eksploatacji, naraża właściciela na drastyczny wzrost kosztów po wejściu ETS2 w 2027 roku oraz odcina drogę do przyszłych środków pomocowych z funduszy klimatycznych UE. Gaz, z paliwa przejściowego, stał się paliwem schodzącym, a rok 2026 jest ostatnim dzwonkiem, by nie zostać z technologią, która wkrótce stanie się luksusem dla nielicznych.