Rodzaje palm doniczkowych – zdjęcia, lista, porady
Ostatnia aktualizacja:
Palmy doniczkowe dzieli się przede wszystkim według kształtu liści – na gatunki pierzastolistne (np. areka, kencja, daktylowiec) oraz wachlarzowate (np. chamerops, liwistona, waszyngtonia). Wybór konkretnego gatunku powinien zależeć od warunków panujących w pomieszczeniu – dostępności światła, temperatury i wilgotności powietrza.
Palmy doniczkowe to jedna z najczęściej wybieranych roślin do wnętrz w Polsce – i wcale nie bez powodu. Ich charakterystyczna sylwetka, duże pióropusze liści i egzotyczny charakter sprawiają, że z łatwością nadają każdemu pomieszczeniu wyjątkowy klimat. Zanim jednak zdecydujesz się na zakup, warto poznać dostępne gatunki, ich wymagania i różnice pomiędzy nimi.
Czym charakteryzują się palmy doniczkowe?
Na świecie istnieje ponad 2500 gatunków palm, które naturalnie występują w strefie międzyzwrotnikowej – w tropikalnych i subtropikalnych rejonach Ameryki Środkowej, Południowej, Azji oraz Afryki. W warunkach domowych rośliny te mogą osiągać od kilkudziesięciu centymetrów do nawet kilku metrów wysokości, w zależności od gatunku i sposobu pielęgnacji. Należą do roślin jednoliściennych i wyróżniają się charakterystycznym kształtem pnia, z którego w górnej części wyrasta pióropusz dużych liści.
Palmy doniczkowe cenione są przede wszystkim za walory dekoracyjne. Elegancki pokrój i imponujące liście – pierzaste lub wachlarzowate – prezentują się efektownie zarówno w nowoczesnych salonach, jak i klasycznie urządzonych wnętrzach. Co więcej, wiele gatunków palm oczyszcza powietrze z toksyn i zanieczyszczeń, co czyni je roślinami o podwójnej wartości. Z naszego doświadczenia wynika, że szczególnie dobrze sprawdzają się w dużych, otwartych przestrzeniach – w wysokich salonach, holach czy przestronnych biurach.
Wbrew powszechnemu przekonaniu nie wszystkie palmy są trudne w uprawie. Część gatunków doskonale radzi sobie w typowych warunkach domowych i nie wymaga specjalistycznej wiedzy ogrodniczej. Inne są bardziej wymagające – potrzebują ściśle kontrolowanej wilgotności, konkretnej temperatury lub bardzo jasnego stanowiska.
Pierzaste czy wachlarzowe – podstawowy podział
Gatunki palm doniczkowych można podzielić na dwie główne grupy ze względu na kształt liści. Pierwsza to palmy pierzastolistne – ich liście przypominają duże pióra lub liście paproci i wyrastają po obu stronach środkowej osi. Należą do nich m.in. areka, kencja, daktylowiec czy palma chamedora. Druga grupa to palmy wachlarzowate, których liście mają zaokrąglony, wachlarzowaty kształt i wyrastają z jednego punktu. Reprezentują je chamerops niski, liwistona czy waszyngtonia.
Ten podział ma znaczenie praktyczne – pozwala ocenić, jak roślina będzie wyglądać w danym wnętrzu i ile miejsca potrzebuje. Palmy pierzastolistne zwykle wyglądają lżej i bardziej elegancko, natomiast wachlarzowate zajmują więcej przestrzeni na boki i mają bardziej masywny, tropikalny charakter.
Czy palmy doniczkowe są bezpieczne dla zwierząt?
To pytanie zadaje sobie wiele osób przed zakupem. Odpowiedź nie jest jednoznaczna, bo zależy od gatunku. Palma chamedora (koralowa), areka i kencja są całkowicie bezpieczne dla kotów i psów. Na liście roślin bezpiecznych dla zwierząt domowych znajdują się także: szorstkowiec Fortunego, daktylowiec kanaryjski oraz howea.
Istnieją jednak gatunki, których zdecydowanie należy unikać w domach z czworonogami lub małymi dziećmi. Sagowiec wygięty (Cycas revoluta) jest silnie toksyczny zarówno dla kotów, jak i dla ludzi. Podobnie palma ogoniasta (fishtail palm) produkuje jagody szkodliwe dla ludzi i zwierząt. Nasi eksperci radzą, aby zawsze przed zakupem palmy sprawdzić jej status toksyczności, szczególnie gdy w domu przebywają zwierzęta.
Najpopularniejsze gatunki palm doniczkowych
Wybór gatunku to najważniejszy krok przed zakupem palmy. Poniżej przedstawiamy szczegółowy przegląd gatunków najczęściej uprawianych w polskich domach i biurach – wraz z ich wymaganiami, rozmiarami i charakterystycznymi cechami.
Areka (Dypsis lutescens)
Areka, znana również jako złotowiec, palma bambusowa lub palma złota, to jeden z najbardziej popularnych gatunków palm doniczkowych w Polsce. Pochodzi z Madagaskaru i wyróżnia się bujną koroną z długich, pierzastych, wąskich liści oraz żółto-zielonymi łodygami rosnącymi w kępach, które przypominają bambus – stąd jedna z jej popularnych nazw. W warunkach domowych osiąga zazwyczaj od 1,5 do 2 metrów wysokości, choć przy sprzyjających warunkach może być wyższa.
Areka preferuje jasne, rozproszone światło i nie toleruje bezpośredniego nasłonecznienia, które może prowadzić do poparzenia liści. Wymaga wilgotnego podłoża i powietrza – liście należy regularnie zraszać, szczególnie w sezonie grzewczym, gdy powietrze w mieszkaniach jest suche. Temperatura optymalna to powyżej 18°C. Zdecydowanie unikaj ustawiania jej przy drzwiach wejściowych lub w miejscach narażonych na przeciągi – to jeden z najczęstszych błędów, który obserwujemy podczas konsultacji z miłośnikami roślin.
Palma chamedora wytworna (Chamaedorea elegans)
Chamedora, zwana też palmą koralową, to gatunek szczególnie polecany dla początkujących. Rośnie bardzo wolno i zazwyczaj osiąga jedynie od 1 do 1,5 metra wysokości. Jej delikatne, pierzaste liście i drobne, żółte kwiaty sprawiają, że jest jedną z niewielu palm, które regularnie kwitną w warunkach domowych.
Wyjątkową zaletą chamedory jest tolerancja dla słabszego oświetlenia – znosi warunki nawet do 700 Lux, co oznacza, że sprawdzi się w korytarzu, łazience, a nawet w pokojach o wystawie północnej. Nie wymaga dużej donicy i jest odporna na sporadyczne zaniedbania w podlewaniu – po nawodnieniu szybko wraca do formy.
Chamedora elegans jest całkowicie bezpieczna dla kotów i psów, co czyni ją jednym z najlepszych wyborów dla właścicieli zwierząt. Wymaga umiarkowanego podlewania i dobrze przepuszczalnego podłoża. To nasz pierwszy wybór, gdy ktoś pyta o palmę do ciemniejszego pomieszczenia z dziećmi lub zwierzętami domowymi.
Kencja – Howea forsteriana
Kencja to jedna z bardziej eleganckich palm doniczkowych, która w naturalnym środowisku rośnie wyłącznie na wyspie Lord Howe u wybrzeży Australii – stąd jej łacińska nazwa rodzajowa. W pomieszczeniach osiąga od 2 do nawet 3 metrów wysokości, tworząc imponującą sylwetkę z długimi, łukowato wygiętymi frondami o intensywnej, ciemnozielonej barwie.
Kencja jest gatunkiem wysoce adaptacyjnym – dobrze znosi zarówno umiarkowane oświetlenie, jak i przejściowe zaciemnienie. Toleruje również ciemniejsze miejsca (do 700 Lux), jednak dla optymalnego wzrostu potrzebuje jasnego, rozproszonego światła. Młode egzemplarze poniżej 5. roku życia są wrażliwe na bezpośrednie słońce, które może spalić ich liście.
Kencja jest uznawana za jedną z najlepszych palm do wnętrz biurowych i domów z ograniczonym dostępem światła – łączy elegancję z tolerancją na trudniejsze warunki uprawy, a jej pielęgnacja jest stosunkowo nieskomplikowana nawet dla osób bez doświadczenia w ogrodnictwie.
Podlewanie kencji wymaga pewnej ostrożności – przelewanie jest jednym z najczęstszych błędów. Zaleca się podlewanie dopiero wtedy, gdy wierzchnia warstwa podłoża (około 2–3 cm) wyraźnie przeschnie. Zbyt obfite podlewanie skutkuje brązowieniem i żółknięciem frondów oraz gniciem korzeni.
Daktylowiec kanaryjski (Phoenix canariensis)
Palma daktylowa, czyli daktylowiec kanaryjski, to gatunek o wyraźnie tropikalnym wyglądzie – długie, pierzaste liście rosnące z centralnego pnia tworzą okazały pióropusz. W warunkach domowych może osiągać nawet 3–4 metry wysokości, więc sprawdza się przede wszystkim w dużych pomieszczeniach. Rośnie powolnie, co sprawia, że przez wiele lat można utrzymywać go w kontrolowanym rozmiarze.
Daktylowiec lubi jasne, dobrze oświetlone stanowiska i wilgotne powietrze. Należy go podlewać kilka razy w tygodniu i regularnie zraszać liście. Jest to gatunek wymagający większej uwagi niż chamedora czy kencja, jednak jego imponująca sylwetka w pełni to wynagradza. Warto wiedzieć, że daktylowiec kanaryjski jest bezpieczny dla zwierząt domowych.
Palma waszyngtonia (Washingtonia filifera)
Waszyngtonia nitkowata to gatunek o charakterystycznych, jasnych włókienkach na liściach i dużych, wachlarzowatych frondach. Rośnie stosunkowo szybko i w domowych warunkach osiąga około 2 metrów wysokości. Nazwa pochodzi od nazwiska pierwszego prezydenta Stanów Zjednoczonych – George’a Washingtona.
To gatunek światłolubny, który najlepiej rośnie w bardzo jasnych, dobrze nasłonecznionych pomieszczeniach. Wymaga obfitego podlewania, ale – w odróżnieniu od wielu innych gatunków palm – nie potrzebuje szczególnie wysokiej wilgotności powietrza. Warunkiem udanej uprawy jest zapewnienie dobrego drenażu i unikanie zastojów wody w korzeniach.
Chamerops niski (Chamaerops humilis)
Znany też jako karłatka niska lub palma europejska, chamerops to jeden z najbardziej mrozoodpornych gatunków palm. Wyróżnia go krzaczasty pokrój i wachlarzowate, ostro zakończone liście z charakterystycznymi ząbkowanymi ogonkami. Dorasta do 2–3 metrów wysokości, ale robi to bardzo powolnie.
To gatunek stosunkowo łatwy w uprawie, który toleruje chłodniejsze temperatury lepiej niż większość palm – zimą znosi temperatury bliskie 0°C. Preferuje jasne stanowiska i dobrze przepuszczalne podłoże. Regularnie kwitnie, co jest jego dodatkową zaletą. Należy pamiętać, że ogonki liści są ostre i mogą stanowić zagrożenie dla małych dzieci – warto wybierać dla tej palmy bezpieczne miejsca w mieszkaniu.
Liwistona australijska (Livistona australis)
Liwistona australijska to gatunek o charakterystycznych, wachlarzowatych liściach z długimi, zwisającymi końcówkami. Rośnie stosunkowo szybko i w pomieszczeniach dorasta do 2–3 metrów. Najlepiej prezentuje się w dużych, dość chłodnych pokojach, gdzie ma przestrzeń na swobodny rozwój.
Spokrewniona z nią liwistona chińska (Livistona chinensis) to gatunek o gwiazdkowych liściach, który odróżnia się od palm pierzastolistnych i może osiągać w domu nawet 8 metrów przy braku przycinania. Preferuje jasne stanowisko, ale młode egzemplarze tolerują półcień. Do podłoża należy używać dużej, głębokiej donicy, gdyż ten gatunek wytwarza długie, palowe korzenie.
Palma kokosowa (Cocos nucifera)
Palma kokosowa to gatunek, który jest ikoną tropikalnego krajobrazu. W naturalnych warunkach osiąga nawet 30 metrów wysokości, jednak w uprawie doniczkowej utrzymuje rozmiar od 2 do 2,5 metra. Można ją wyhodować z orzecha kokosowego, choć przez pierwsze kilka lat jest to roślina wymagająca i delikatna.
Palma kokosowa potrzebuje bardzo jasnego stanowiska, wysokiej wilgotności powietrza i regularnego podlewania – przy czym należy podlewać ją dopiero wtedy, gdy wierzchnia warstwa ziemi zacznie przysychać. Nie toleruje niskich temperatur ani przeciągów. Ze względu na swoje wymagania jest raczej polecana dla bardziej doświadczonych miłośników roślin.
Sagowiec wygięty (Cycas revoluta)
Sagowiec wygięty to roślina, która często bywa mylona z palmą, choć botanicznie jest bliżej spokrewniona z drzewami iglastymi i sagowcami. Jego krótki, szorstki pień o wyglądzie przypominającym ananasa i sztywne, pierzaste liście rosną bardzo powolnie – w ciągu roku przybywa tylko jeden okółek frondów.
Sagowiec potrzebuje 4–6 godzin filtrowanego słońca dziennie i regularnego, umiarkowanego podlewania. Wierzchnia warstwa podłoża powinna niemal całkowicie przeschnąć przed kolejnym nawodnieniem. Uwaga – sagowiec jest silnie toksyczny dla ludzi, kotów i psów, dlatego nie powinien być uprawiany w domach z dziećmi lub zwierzętami domowymi.
Palma biczowa (Rhapis excelsa)
Palma biczowa to mniej popularna, lecz bardzo wartościowa roślina doniczkowa. Podobnie jak chamedora, toleruje ciemniejsze pomieszczenia do poziomu 700 Lux, co czyni ją idealną do pomieszczeń o wystawie północnej lub do biur. Jej wieloklapowe liście wyglądają inaczej niż u większości palm i nadają roślinie wyjątkowy charakter.
Dodatkową zaletą palmy biczowej jest jej zdolność do wychwytywania zanieczyszczeń z powietrza – jest uznawana za jedną z najskuteczniejszych roślin oczyszczających powietrze w pomieszczeniach. Wymaga niewiele wody i dobrze znosi sporadyczne przestoje w podlewaniu, choć zbyt długi zastój wody w korzeniach jej nie służy. Nie powinna stać w pełnym słońcu.
Zobacz również:
- Palma cykas – co robić gdy żółkną liście?
- Jaka palma do domu jest najlepsza?
- Palma daktylowa w doniczce – uprawa, choroby
- Klon palmowy – uprawa i pielęgnacja
Gatunki palm dla osób z małą ilością miejsca
Nie każde mieszkanie oferuje dużą przestrzeń na wysokie rośliny. Na szczęście wśród palm doniczkowych znajdziemy kilka gatunków kompaktowych, które nie zajmują wiele miejsca, a mimo to robią świetne wrażenie.
Do mniejszych gatunków palm nadających się do uprawy w mniejszych pomieszczeniach należą między innymi:
- palma chamedora (Chamaedorea elegans) – zazwyczaj do 1,5 m, toleruje cień,
- karłatka niska (Chamaerops humilis) – rośnie bardzo wolno, krzaczasty pokrój,
- metallica palm (Chamaedorea metallica) – do 3–5 stóp, metalicznie niebiesko-zielone liście,
- miniaturowa palma daktylowa (Phoenix roebelenii) – kompaktowa, eleganckie łukowate frondy,
- palma cascade (Chamaedorea cataractarum) – do 4–6 stóp, buszysta forma, toleruje półcień,
- karłowata areka (Areca catechu dwarf) – kompaktowa wersja areki, idealna na mniejsze przestrzenie.
Palma miniaturowa daktylowa (Phoenix roebelenii)
Miniaturowa palma daktylowa to kompaktowy gatunek o eleganckich, łukowato wygiętych frondach. Może tworzyć pojedynczy pień lub rosnąć wielopniowo, co nadaje jej ciekawy, kępkowy wygląd. W warunkach domowych osiąga od 1,5 do 3 metrów i rośnie powolnie. Jest tolerancyjna na suszę, ale preferuje umiarkowane podlewanie.
Choć naturalnie preferuje wysoką wilgotność, adaptuje się dobrze do typowych warunków domowych. Wymaga jasnego, pośredniego światła i dobrze przepuszczalnej gleby. To dobra propozycja dla tych, którzy lubią estetykę palm daktylowych, ale nie mają przestrzeni na pełnowymiarowego daktylowca kanaryjskiego.
Palma metallica (Chamaedorea metallica)
Palma metallica to gatunek pochodzący z Meksyku, który wyróżnia się niespotykanie metalicznie połyskującymi, niebieskozielonymi liśćmi. Dorasta do zaledwie 3–5 stóp (ok. 90–150 cm), co czyni ją jedną z mniejszych palm doniczkowych. Rośnie wolno, kwitnie pomarańczowo, czerwono lub fioletowo, i produkuje drobne, czarne, niejadalne owoce.
Jest gatunkiem wyjątkowo łatwym w utrzymaniu – toleruje warunki półcieniste i chłodniejsze temperatury lepiej niż wiele innych palm. Nasi eksperci polecają ją szczególnie osobom poszukującym niebanalne, dekoracyjne rośliny o wyjątkowym wyglądzie, bez konieczności poświęcania dużo czasu na pielęgnację.
Jak pielęgnować palmy doniczkowe?
Ogólne zasady pielęgnacji palm doniczkowych są zbliżone dla większości gatunków – różnice dotyczą głównie intensywności podlewania, zapotrzebowania na światło i optymalnej temperatury. Prawidłowa pielęgnacja zaczyna się od wyboru odpowiedniego stanowiska i podłoża.
Światło – jak je dobrać do gatunku?
Palmy w naturalnym środowisku rosną na obszarach o klimacie tropikalnym i subtropikalnym, gdzie dostęp do słońca jest znaczny. Jednak bezpośrednie, mocne słońce jest dla wielu gatunków szkodliwe – może prowadzić do poparzenia i odbarwienia liści. Zdecydowana większość palm uprawianych w domu preferuje jasne, ale rozproszone światło.
W praktyce najlepszym stanowiskiem jest miejsce blisko okna, za firanką lub w pewnej odległości od okna wschodniego lub zachodniego. Późną jesienią i zimą, gdy dni są krótkie, palmom może brakować światła – liście stają się wiotkie i żółkną. W takich przypadkach warto rozważyć zastosowanie lampy do roślin (grow light), ustawionej 15–30 cm nad rośliną i działającej przez 12–16 godzin na dobę.
Gatunki tolerujące słabsze oświetlenie to między innymi:
- palma chamedora (Chamaedorea elegans),
- palma biczowa (Rhapis excelsa),
- kencja (Howea forsteriana),
- palma cascade (Chamaedorea cataractarum),
- palma metallica (Chamaedorea metallica).
Temperatura i wilgotność
Optymalna temperatura dla większości palm doniczkowych wynosi 18–25°C latem. Zimą zaleca się przestawienie roślin do chłodniejszego pomieszczenia (temperatura 4–12°C), co pozwala im odpocząć i przygotować się do wiosennego wzrostu. Palmy koralowe i kencje dobrze znoszą zimowanie w temperaturze poniżej 15°C, natomiast bardziej ciepłolubne gatunki wymagają nie mniej niż 10°C.
Wilgotność powietrza to jeden z najważniejszych czynników wpływających na kondycję palmy. Suche powietrze, szczególnie w sezonie grzewczym, jest jedną z najczęstszych przyczyn brązowienia końcówek liści. Dlatego zalecamy regularne zraszanie liści miękką, odstałą wodą – najlepiej rano. Nie stawiaj palm w pobliżu grzejników – powietrze przy nich jest zbyt suche i niszczy roślinę. Raz na jakiś czas warto przetrzeć liście wilgotną ściereczką, aby usunąć kurz i poprawić fotosyntezę.
Podlewanie i podłoże
Podlewanie palm doniczkowych wymaga wyczucia – zarówno przesuszenie, jak i przelanie są groźne dla rośliny. Regułą, którą stosujemy zawsze w pracy z palmami, jest sprawdzanie wilgotności podłoża palcem przed każdym podlaniem – gdy wierzchnia warstwa (2–3 cm) jest sucha, można podlać. W lecie palmy podlewamy do 2 razy w tygodniu, zimą – raz na 1–2 tygodnie. Do podlewania należy używać miękkiej, odstałej wody o temperaturze pokojowej. Nigdy nie podlewaj liści w pełnym słońcu – może to powodować oparzenia.
Palmy mają charakterystyczny, słabo rozgałęziony, palowy system korzeniowy. Z tego powodu najlepsza doniczka to wysoka i wąska ceramiczna donica – stabilna, szersza u góry. Na dnie należy koniecznie ułożyć solidną warstwę drenażową z keramzytu lub grubego żwiru, aby nadmiar wody mógł swobodnie odpływać. Podłoże powinno być przepuszczalne i żyzne – sprawdzi się specjalistyczna ziemia do palm lub mieszanka ziemi uniwersalnej z piaskiem i odrobiną gliny.
Nawożenie
Nawożenie palm odgrywa ważną rolę w utrzymaniu ich bujnego, intensywnie zielonego wyglądu. Od kwietnia do października zaleca się zasilanie roślin nawozem wieloskładnikowym w płynie – raz na 1–2 tygodnie. Alternatywą są nawozy w koreczkach aplikowane raz na sezon.
Zimą należy całkowicie zrezygnować z nawożenia. Pamiętaj, że zbyt częste nawożenie prowadzi do intensywnego, niekontrolowanego rozrostu rośliny, natomiast niedobór składników odżywczych objawia się blaknięciem i zasychaniem liści. Jeśli chcesz ograniczyć wzrost dużej palmy, wydłużaj stopniowo przerwy między kolejnymi dawkami nawozu – ale uważaj, aby nie zagłodzić rośliny.
Jak i kiedy przesadzić palmę?
Palmy nie lubią częstego przesadzania – czynność tę wykonujemy wyłącznie wtedy, gdy roślina wyraźnie tego potrzebuje. Młode palmy przesadza się raz w roku, na wiosnę. Starsze egzemplarze wymagają przesadzenia co 3–4 lata, gdy korzenie nie mają już miejsca na rozwój. W przypadku bardzo dużych roślin, których przesadzenie jest trudne, ograniczamy się do wymiany górnej warstwy podłoża na świeże.
Przed przesadzeniem obficie podlejemy palmę, aby łatwiej wyjąć ją ze starej doniczki bez uszkodzenia korzeni. Do nowej, ceramicznej donicy wysypujemy warstwę drenażową, następnie podłoże specjalistyczne do palm z bazową dawką nawozu. Po przesadzeniu roślinę obficie podlewamy. Podczas tej operacji można odciąć pędy odroślowe i ukorzenić je w osobnej doniczce – to najprostszy sposób na rozmnożenie palmy w warunkach domowych.
Przycinanie i czyszczenie liści
Palmy wymagają minimalnego przycinania. Nigdy nie wolno przycinać wierzchołka palmy – uszkodzenie serca rośliny, czyli centralnego punktu wzrostu, z którego wyrastają nowe liście, może doprowadzić do obumarcia całej rośliny. Jedynym prawidłowym zabiegiem przycinania jest usuwanie uschniętych, brązowych lub złamanych frondów przy użyciu zdezynfekowanych nożyc.
Czyszczenie liści to równie ważny zabieg. Kurz osiadający na liściach ogranicza fotosyntezę. Liście wachlarzowate i szerokie należy delikatnie przecierać wilgotną szmatką. Palmy z wieloma wąskimi frondami łatwiej odświeżyć przez prysznicowanie – wystarczy raz na jakiś czas postawić roślinę pod delikatnym strumieniem ciepłej wody.
Szkodniki i najczęstsze problemy z palmami
Palmy doniczkowe są stosunkowo odporne na choroby, jednak mogą padać ofiarą szkodników lub być osłabiane przez nieodpowiednie warunki uprawy. Najczęstszymi problemami, z jakimi spotykają się właściciele tych roślin, są przeschnięte lub brązowiejące końcówki liści, żółknięcie frondów oraz ataki szkodników.
Brązowienie końcówek liści to sygnał, że powietrze jest zbyt suche lub roślina jest niedostatecznie podlewana. Żółknięcie liści może świadczyć zarówno o przelaniu i gniciu korzeni, jak i o zbyt słabym oświetleniu lub niedoborach nawozowych. Wiotkie, opadające liście często oznaczają zbyt niską temperaturę lub przeciąg.
Spośród szkodników najczęściej atakują palmy:
- miseczniki i tarczniki – widoczne jako brązowe, wypukłe tarczki na łodygach i spodzie liści,
- przędziorki (spider mites) – powodują drobne, jasne plamki na liściach i delikatną pajęczynę,
- wciornastki – uszkadzają powierzchnię liści i powodują srebrzyste plamy.
W przypadku miseczników i tarczników ręczne usuwanie szkodników wilgotną szmatką lub patyczkiem jest skuteczniejsze niż stosowanie chemii. Przędziorki zwalczamy przez regularne zraszanie roślin – nie tolerują wilgoci. Przy silniejszych infestacjach można użyć naturalnych preparatów olejowych lub dostępnych w sklepach środków owadobójczych do roślin doniczkowych.
Najczęstszym błędem, który obserwujemy u osób uprawiających palmy, jest przelewanie roślin – prowadzi ono do gnicia korzeni i jest trudne do odwrócenia. Zanim podlejesz palmę, zawsze sprawdź wilgotność podłoża.
Palmy doniczkowe we wnętrzach – jak je aranżować?
Palmy doniczkowe to rośliny, które swobodnie pasują do różnych stylów wystroju wnętrz. Sprawdzają się zarówno w salonach urządzonych w stylu minimalistycznym, jak i w wnętrzach kolonialnych, klasycznych, industrialnych czy glamour. Duże znaczenie ma dobór donicy – powinna być stabilna, estetyczna i dopasowana do stylu pomieszczenia.
W wysokich wnętrzach z dużymi przestrzeniami warto wybierać okazałe gatunki jak kencja, daktylowiec kanaryjski czy areka. W mniejszych pomieszczeniach lepiej sprawdzą się kompaktowe gatunki – chamedora, karłatka niska lub miniaturowa palma daktylowa. Palmy można z powodzeniem ustawiać nie tylko w salonie, ale też w łazience (jeśli wymaga ona dużej wilgotności), sypialni, a nawet w pokoju dziecięcym – oczywiście pod warunkiem, że wybrany gatunek jest bezpieczny dla dzieci i zwierząt.
Warto pamiętać, że palmy – szczególnie te duże – skutecznie oczyszczają powietrze i poprawiają wilgotność w pomieszczeniach. Z tego względu nasi eksperci rekomendują ich ustawianie w miejscach, gdzie spędza się dużo czasu – w pokoju dziennym, gabinecie lub sypialni. Dobrze dobrana palma doniczkowa to nie tylko efektowna dekoracja, lecz także funkcjonalny element zdrowego, przyjaznego wnętrza.
