Co na żywopłot zimozielony? TOP 10 propozycji

Żywopłot zimozielony to naturalne ogrodzenie, które zachowuje swój wygląd przez cały rok – niezależnie od pory roku zapewnia prywatność, tłumi hałas i pochłania zanieczyszczenia. Do najlepszych roślin na zimozielony żywopłot należą: żywotnik zachodni (tuja), cis pospolity, laurowiśnia wschodnia, bukszpan wiecznie zielony, ostrokrzew Meservy, jałowiec, świerk pospolity, głogownik, berberys Julianny oraz cyprysik Lawsona.

Żywopłot zimozielony to jedno z najchętniej wybieranych rozwiązań ogrodowych, które łączy w sobie funkcjonalność i estetykę przez dwanaście miesięcy w roku. Wybór rośliny na żywopłot wcale nie jest prosty, bo rynek oferuje dziesiątki gatunków i odmian, różniących się tempem wzrostu, wymaganiami oraz wyglądem. W tym artykule zebraliśmy najważniejsze informacje i przedstawiamy TOP 10 roślin na żywopłot zimozielony, by pomóc Ci podjąć najlepszą decyzję dla Twojego ogrodu.

Dlaczego warto wybrać żywopłot zimozielony?

Żywopłot z zimozielonych roślin to znacznie więcej niż tylko dekoracja. Tworzy szczelną, zieloną ścianę przez cały rok, co jest szczególnie odczuwalne w zimowych miesiącach, gdy większość roślin traci liście, a ogród szarzeje. Właśnie wtedy zimozielony żywopłot nadal zapewnia tę samą prywatność co w środku lata, chroniąc posesję przed wzrokiem sąsiadów i przechodniów.

Warto podkreślić, że korzyści płynące z takiego ogrodzenia są wielowymiarowe. Zwarta bariera z roślin zimozielonych skutecznie redukuje poziom hałasu dochodzącego z ulicy i zatrzymuje kurz oraz spaliny. To rozwiązanie szczególnie cenne w przypadku posesji położonych przy ruchliwych drogach lub w miastach. Rośliny iglaste są pod tym względem bardziej wydajne niż liściaste.

Żywopłot zimozielony ma też wymiar ekologiczny. Wchłania nadmiar wody gruntowej, co pomaga zapobiegać podmywaniu terenu podczas intensywnych opadów lub roztopów. Wiele krzewów zimozielonych pochłania zanieczyszczenia z powietrza. Stanowi przy tym doskonałe siedlisko dla ptaków i owadów – te ostatnie korzystają z kwiatów wielu gatunków, a ptaki chętnie zakładają w gęstych gałęziach swoje gniazda.

Na co zwrócić uwagę przed wyborem roślin?

Zanim zdecydujesz się na konkretny gatunek, warto przemyśleć kilka istotnych kwestii, które wpłyną na to, jak żywopłot będzie się prezentował i rozwijał przez kolejne lata. Wybór z pozoru drobnych detali, takich jak rodzaj gleby czy nasłonecznienie działki, może zadecydować o powodzeniu całego projektu.

Nasi eksperci radzą, aby przed posadzeniem odpowiednio przygotować glebę – wykopać pas o szerokości 60–90 cm i głębokości jednego ostrza łopaty, co zapewni korzeniom dobre warunki startowe. Na etapie planowania warto wziąć pod uwagę następujące czynniki:

• pożądana wysokość żywopłotu – jedne gatunki dorastają zaledwie do metra, inne przekraczają 4–5 metrów,
• tempo wzrostu – jeśli zależy Ci na szybkim efekcie, wybierz gatunki szybkorosnące, takie jak tuja lub cyprysik Lawsona,
• nasłonecznienie stanowiska – część roślin wymaga pełnego słońca, inne świetnie znoszą zacienienie lub półcień,
• rodzaj i pH gleby – np. laurowiśnia woli gleby próchnicze i przepuszczalne, a bukszpan dobrze radzi sobie na glebach wapiennych,
• odporność na mróz – istotna szczególnie w północnych i górskich rejonach Polski,
• walory estetyczne – decyduj między żywopłotem iglastym, liściastym lub kwitnącym,
• budżet – przy dużej powierzchni do obsadzenia koszty mogą być znaczące, dlatego warto rozważyć gatunki szybkorosnące, które można kupić w mniejszych rozmiarach.

Decydując się na rośliny szybko rosnące, trzeba mieć świadomość, że będą wymagały częstszego przycinania, aby zachować zwarty, estetyczny kształt żywopłotu. Cięcie przeprowadza się zazwyczaj jeden lub dwa razy w roku – wiosną i pod koniec lata.

TOP 10 roślin na żywopłot zimozielony

Poniżej znajdziesz szczegółowe opisy dziesięciu gatunków, które sprawdzają się w roli zimozielonego żywopłotu najlepiej. Zestawienie obejmuje zarówno popularne iglaki, jak i nieco mniej oczywiste krzewy liściaste, które potrafią zaskoczyć wyjątkowym wyglądem.

Żywotnik zachodni – tuja

Żywotnik zachodni (Thuja occidentalis), potocznie zwany tują, to absolutny lider wśród roślin na żywopłot zimozielony w Polsce. Charakteryzuje się gęstym, iglastym ulistnieniem, które zachowuje intensywną zieleń przez cały rok. Roślina jest wyjątkowo łatwa w uprawie, dobrze toleruje różne rodzaje gleby, a przy tym wykazuje dużą odporność na zmienne warunki atmosferyczne. Doskonale znosi formowanie i regularne cięcie.

Spośród dostępnych odmian szczególnym uznaniem cieszy się tuja Smaragd – nie tylko rośnie szybko, ale radzi sobie nawet na słabszych glebach i jest stosunkowo odporna na choroby oraz szkodniki. Warta uwagi jest też odmiana Brabant, idealna na wąski żywopłot zimozielony, oraz Martin, pozwalająca stworzyć wyjątkowo gęstą zieloną ścianę. Żywotnik nadaje się zarówno na stanowiska słoneczne, jak i półcieniste.

Tuja Smaragd to jedna z najczęściej wybieranych roślin na żywopłot zimozielony w Polsce – rośnie szybko, toleruje słabsze gleby i praktycznie nie choruje, co czyni ją niemal bezobsługowym rozwiązaniem na naturalne ogrodzenie.

Cis pospolity

Cis pospolity (Taxus baccata) wyróżnia się wąskim, stożkowym pokrojem i miękkimi, błyszczącymi igłami, które przez cały rok zachowują ciemnozieloną barwę. To jeden z niewielu iglastych krzewów, który doskonale znosi zarówno pełne słońce, jak i głęboki cień. Młode rośliny przyrastają stosunkowo wolno – zaledwie 3–4 cm rocznie, starsze natomiast do 10–15 cm. Łącznie może dorosnąć nawet do 20 metrów, choć formowany żywopłot utrzymuje się na wybranej wysokości.

Cis jest ceniony za wyjątkową trwałość i odporność na mróz – niektóre odmiany, jak Elegantissima czy Fastigiata, znoszą temperatury nawet do -30°C. Trudno go zniszczyć nawet przy popełnianiu błędów pielęgnacyjnych, dlatego szczególnie poleca się go początkującym ogrodnikom. Koniecznie należy pamiętać, że wszystkie części cisu są silnie trujące, dlatego żywopłot z tej rośliny nie jest wskazany w ogrodach, gdzie bawią się dzieci lub przebywają zwierzęta domowe.

Laurowiśnia wschodnia

Laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus) zyskuje w Polsce coraz większą popularność. To gęsty, zimozielony krzew o długich, błyszczących, ciemnozielonych liściach przypominających liście laurowe – stąd jej inna nazwa: wawrzynośliwa. Liście nie opadają zimą, zdobiąc ogród przez cały rok. Od maja do czerwca roślina pokrywa się pachnącymi, białymi kwiatami zebranymi w grona, które efektownie kontrastują z ciemnymi liśćmi.

Laurowiśnia to najszybciej rosnący krzew spośród liściastych roślin zimozielonych – nieprzycinana, w optymalnych warunkach dorasta do 3–4 metrów. Doskonale znosi cięcie, co pozwala na łatwe kształtowanie. Najlepiej rośnie na stanowiskach półcienistych lub słonecznych, osłoniętych od wiatru, na glebach próchniczych i przepuszczalnych. Szczególnie wytrzymała mrozoodpornościowo jest odmiana Brenella, znoszą temperatury do -35°C. Inne polecane odmiany na żywopłot to Caucasica, Rotundifolia, Winterstar i Otto Luyken.

Bukszpan wiecznie zielony

Bukszpan wiecznie zielony (Buxus sempervirens) to klasyczny wybór na żywopłoty formowane, szczególnie te niskie i ozdobne. Charakteryzuje się drobnymi, eliptycznymi, błyszczącymi liśćmi pokrytymi woskiem, które przez cały rok zachowują ciemnozieloną barwę. W marcu i kwietniu roślina zakwita niepozornymi, żółtymi kwiatkami o przyjemnym, delikatnym zapachu.

Bukszpan dorasta do 3–4 metrów wysokości, jednak rośnie stosunkowo wolno. Jest wyjątkowo odporny zarówno na niskie, jak i wysokie temperatury, dobrze odnajduje się na każdej glebie – choć najbardziej lubi wapienną – oraz na rozmaitych stanowiskach, od słonecznych po cieniste. Na niskie żywopłoty szczególnie nadają się odmiany Faulkner i Suffruticosa. Należy jednak mieć na uwadze zagrożenie ze strony ćmy bukszpanowej, która potrafi doprowadzić do całkowitego zniszczenia krzewów w bardzo krótkim czasie. Profilaktyczne opryski insektycydami i regularne kontrole to podstawa ochrony bukszpanu.

Ostrokrzew Meservy

Ostrokrzew Meservy (Ilex meserveae) to dekoracyjny, zimozielony krzew, który wyróżnia się jednocześnie pięknymi i funkcjonalnymi cechami. Jego sztywne, skórzaste, karbowane liście z ciernistymi brzegami mają charakterystyczny połysk z niebiesko-zielonym odcieniem. Czerwone owoce, które pojawiają się jesienią, utrzymują się na gałęziach przez całą zimę aż do wiosny, stanowiąc wartościowy pokarm dla ptaków.

Krzew dorasta do 2–3 metrów, najsilniej rośnie w zacisznych miejscach, w słońcu lub półcieniu. Jest odporny na niskie temperatury i doskonale reaguje na cięcie – regeneruje się po mocnym formowaniu, co czyni go cennym materiałem na strzyżone żywopłoty i geometryczne formy. Warto wiedzieć, że odmiana Blue Maid jest żeńska i wydaje owoce tylko w towarzystwie odmiany męskiej, np. Blue Prince lub Heckenstar. Inne polecane odmiany to Heckenblau i Blue Princess.

Jałowiec

Jałowiec (Juniperus L.) to roślina o minimalnych wymaganiach siedliskowych – doskonale radzi sobie na każdym podłożu, w pełnym słońcu oraz przy mocnych mrozach. Dostępny jest w wielu odmianach o różnych kolorach igieł – szczególnie efektowny jest jałowiec skalny o intensywnym, niebieskoszarym zabarwieniu. Owoce jałowca stanowią przy okazji wartościowy pokarm dla ptaków.

Na żywopłot zimozielony najlepiej wybierać odmiany o pokroju kolumnowym, dorastające do około 4 metrów, takie jak Hibernica, Blue Arrow, Spartan i Sky Rocket. Jałowiec tworzy gęsty, naturalny ekran, który doskonale sprawdza się jako bariera przed wiatrem i wzrokiem sąsiadów. Pielęgnacja tej rośliny jest prosta – wymaga tylko okazjonalnego cięcia i podstawowego podlewania w czasie suszy.

Świerk pospolity

Świerk pospolity (Picea abies) to jedna z najszybciej rosnących roślin na żywopłot zimozielony – rocznie przybywa mu nawet 30 cm wysokości. Posadzony w szpalerze nie rozrośnie się nadmiernie na boki, mimo że w warunkach naturalnych jest sporym drzewem. Gałęzie układają się regularnie i kaskadowo, tworząc elegancką, gęstą ścianę o klasycznych, zielonych igłach długości około 2 cm.

Świerk wymaga stanowiska słonecznego – w zbyt zacienionym miejscu przerzedza się, a dolne gałęzie zaczynają schnąć. Toleruje praktycznie każdy rodzaj gleby, z wyjątkiem podmokłej. Jest odporny na niskie temperatury i nie wymaga specjalnej pielęgnacji. Godne polecenia są też świerki serbskie, wyróżniające się płaskimi, ciemnozielonymi igłami ozdobionymi od spodu dwoma jasnymi paskami.

Głogownik Frasera

Głogownik Frasera (Photinia x fraseri) to roślina wciąż stosunkowo rzadko spotykana w polskich ogrodach, choć zasługuje na zdecydowanie większą popularność. Przez cały rok zdobi ogród atrakcyjnymi, błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi – jednak prawdziwą ozdobę stanowią intensywnie czerwone młode przyrosty, które wyrastają wiosną i wyglądają, jakby krzew był w płomieniach. Z czasem przebarwiają się na zielono, by na jesień znów przybrać czerwone odcienie.

Krzew dorasta do około 1,5–2 metrów wysokości i bardzo dobrze znosi przycinanie – co więcej, wręcz lubi formowanie. Nie ogałaca się od dołu, co jest dużą zaletą przy tworzeniu żywopłotów. Kwitnie w czerwcu i lipcu białymi kwiatami zebranymi w wiechy, chętnie odwiedzanymi przez owady. Odmiana Red Robin to klasyk, ale warto też poznać Carre Rouge – o głębszym, intensywniejszym kolorze młodych liści, utrzymującym się dłużej – oraz Little Red Robin, karłową odmianę dorastającą do 120 cm.

Berberys Julianny

Berberys Julianny (Berberis julianae) to zimozielony krzew o wyjątkowych walorach estetycznych i obronnych. Jego ząbkowane, skórzaste, ciemnozielone liście wyglądają dekoracyjnie przez cały rok. W maju i czerwcu krzew kwitnie na żółto, a zimą zdobią go granatowe owoce z białym nalotem – prawdziwa ozdoba nawet w najsurowsze miesiące. Gęsto rozmieszczone gałęzie z cierniami tworzą niemal nieprzebytą barierę, która skutecznie odstrasza intruzów.

Berberys Julianny osiąga 2–3 metry wysokości i radzi sobie na każdym rodzaju podłoża i stanowisku. Jest odporny na niskie temperatury, choć przy wyjątkowo silnych mrozach może lekko przemarzać. Bez trudu znosi cięcie, zachowując zwarty pokrój. Kwiaty berberysu są przy tym istotnym źródłem nektaru dla pszczół i motyli, a jego jagody stanowią pożywienie dla ptaków.

Cyprysik Lawsona

Cyprysik Lawsona (Chamaecyparis lawsoniana) to jeden z najszybciej rosnących zimozielonych krzewów – jego roczny przyrost dochodzi do 20 cm, a docelowo może osiągnąć 5 metrów wysokości. Ma kolumnowy pokrój i stożkową koronę, co sprawia, że naturalnie tworzy elegancką, wertykalna bryłę bez konieczności intensywnego formowania. W ciągu zaledwie 18 miesięcy może urosnąć nawet do 3 metrów.

Cyprysik najlepiej rośnie na glebach lekkich, piaszczystych i kwaśnych, które powinny być umiarkowanie wilgotne. Preferuje stanowiska słoneczne i półcieniste. Bardzo dobrze znosi mrozy i toleruje przycinanie, które wzmacnia gałęzie i zagęszcza strukturę. Na żywopłoty najczęściej wybiera się odmianę Golden King o gęstych, ciemnozielonych i niebieskich igłach, lub Columnaris wyróżniający się żółtawym zabarwieniem igieł.

Iglaste czy liściaste – jakie rośliny na żywopłot zimozielony wybrać?

To pytanie, które zadaje sobie wielu ogrodników stojących przed decyzją o założeniu żywopłotu. Odpowiedź nie jest jednoznaczna, bo oba typy mają swoje niezaprzeczalne zalety. Warto jednak znać różnicę, by świadomie dopasować wybór do własnych oczekiwań i warunków panujących w ogrodzie.

Rośliny iglaste

Iglaki są tradycyjnie utożsamiane z żywopłotami zimozielonymi i nie ma w tym nic dziwnego. Przez cały rok prezentują tę samą gęstą, zieloną lub zabarwioną kolorowo ścianę. Bardzo dobrze pochłaniają zanieczyszczenia z powietrza – są pod tym względem skuteczniejsze niż rośliny liściaste, dlatego chętnie sadzi się je przy ruchliwych ulicach i w miastach. Większość gatunków łatwo formować i przycinać do pożądanego kształtu.

Do wybitnych przedstawicieli tej grupy należą żywotnik zachodni, cis pospolity, jałowiec, cyprysik Lawsona, świerk pospolity i sosna pospolita. Warto wiedzieć, że iglaki różnią się znacząco kolorem igieł – od intensywnej zieleni, przez niebieskawe tony (np. jałowiec skalny), aż po złote i żółte odcienie (np. odmiana Columnaris cyprysika). To pozwala tworzyć ciekawe kompozycje kolorystyczne nawet przy użyciu jednego gatunku w kilku odmianach.

Krzewy liściaste zimozielone

Rośliny liściaste zimozielone to doskonała alternatywa dla tych, którzy nie przepadają za iglastymi ścianami. Choć pozornie kojarzą się z sezonowością, wiele gatunków przez cały rok zachowuje liście, zachwycając przy okazji kwiatami, kolorowymi owocami czy barwnymi przebarwieniami. Należą do nich bukszpan, ostrokrzew, berberys Julianny, laurowiśnia, głogownik, trzmielina japońska czy mahonia pospolita.

Jak podkreślają eksperci ogrodniczy, krzewy liściaste zimozielone dobrze znoszą niskie temperatury oraz częste zmiany warunków atmosferycznych charakterystyczne dla polskiego klimatu. W przypadku bukszpanów i trzmielin trzeba jednak pamiętać, że osiągają mniejsze rozmiary i lepiej sprawdzają się jako niższe żywopłoty. Na wyższą zieloną ścianę warto rozważyć np. kalinę wawrzynowatą, dorastającą do 2,5 metra.

Krzewy liściaste mają tę przewagę, że są bardziej dekoracyjne w określonych sezonach. Ostrokrzew Meservy zachwyca czerwonymi owocami zimą, ognik szkarłatny przyciąga wzrok efektownymi jagodami od lipca do grudnia, a mahonia pospolita imponuje aromatycznymi, żółtymi kwiatami wiosną. Taka zmienność sprawia, że żywopłot liściasty zimozielony wygląda inaczej w każdym sezonie, a mimo to zawsze pięknie.

Jak pielęgnować żywopłot zimozielony?

Właściwa pielęgnacja to warunek, by żywopłot przez lata zachowywał zdrowy wygląd i spełniał swoją rolę. Na szczęście większość zimozielonych krzewów i drzew jest stosunkowo niewymagająca. Regularne wykonywanie podstawowych zabiegów wystarczy, by zielona ściana prezentowała się okazale.

Przycinanie i formowanie

Cięcie to jeden z najważniejszych elementów pielęgnacji żywopłotu. Przeprowadza się je zazwyczaj 1–2 razy w roku – wiosną i pod koniec lata. Warto zacząć przycinać rośliny już od pierwszych sezonów po posadzeniu – nie czekaj, aż osiągną pełną wysokość. Częste formowanie od młodości zapewnia gęstą, zwartą strukturę i dobry wzrost w centralnej części żywopłotu.

Jak mówią eksperci z naszej redakcji, niezwykle istotna jest technika cięcia – góra żywopłotu zawsze powinna być węższa niż dół. Dzięki temu światło dociera do dolnych partii roślin, które nie opadają i nie przerzedzają się z czasem. Boki należy ciąć „płasko”, skupiając liście lub igły ku środkowi. Jeśli zignorujemy tę zasadę, dolne gałęzie zaczną obumierać, tworząc nieestetyczne prześwity.

Nawadnianie i nawożenie

Rośliny tworzące żywopłot zimozielony wymagają regularnego podlewania, szczególnie w pierwszych latach po posadzeniu oraz podczas suszy. System korzeniowy nowych sadzonek nie jest jeszcze dobrze rozwinięty i nie radzi sobie z pobieraniem wody z głębszych warstw gruntu. Aby ograniczyć wysychanie ziemi wokół roślin, warto stosować ściółkowanie.

Gleba powinna być przepuszczalna, by chronić korzenie przed gniciem podczas obfitych opadów lub roztopów. Nawożenie wieloskładnikowymi nawozami granulowanymi (przeznaczonymi np. do bukszpanów i żywopłotów) wspiera zdrowy wzrost i intensywną zieleń liści. Najlepiej nawozić wiosną, gdy rośliny wchodzą w okres intensywnego wzrostu i potrzebują wsparcia mineralnego.

Choroby i szkodniki

Zimozielone rośliny żywopłotowe mogą być podatne na różne choroby grzybowe, takie jak fytoftoroza i rdza niszcząca ozdobne liście. Regularne cięcie i właściwe nawadnianie to najlepsza profilaktyka. W przypadku wystąpienia objawów chorobowych należy zastosować odpowiednio dobrane fungicydy.

Wśród szkodników groźne są mszyce, gąsienice i pędraki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ćmę bukszpanową – ten stosunkowo nowy szkodnik potrafi doprowadzić do całkowitego zniszczenia krzewów w bardzo krótkim czasie. Przy pierwszych oznakach jej obecności należy natychmiast zastosować insektycyd i regularnie monitorować stan roślin w kolejnych sezonach.

Jak posadzić żywopłot zimozielony?

Sadzenie zimozielonego żywopłotu nie różni się znacząco od sadzenia innych roślin, jednak warto przestrzegać kilku zasad, które zapewnią roślinom dobry start i zdrowy rozwój. Zimozielone krzewy uprawiane w pojemnikach można sadzić przez cały sezon wegetacyjny – od wczesnej wiosny aż do późnej jesieni.

Przed posadzeniem należy odpowiednio przygotować ziemię. W rzędzie odległości między sadzonkami wahają się zazwyczaj od 30 do 60 cm, w zależności od docelowych rozmiarów rośliny. Jeśli chcesz uzyskać wyjątkowo gęsty żywopłot, możesz posadzić dwa rzędy krzewów, pamiętając jednak o zachowaniu odpowiedniej przestrzeni między nimi. Oto podstawowe kroki przy zakładaniu żywopłotu:

1. Wyznacz linię żywopłotu, lekko cofniętą od granicy posesji.
2. Wykop pas o szerokości 60–90 cm i głębokości jednego ostrza łopaty.
3. Wzbogać glebę kompostem lub odpowiednim nawozem startowym.
4. Rozmieść sadzonki w wyznaczonych odległościach i rozkop otwory pod korzenie.
5. Posadź rośliny na odpowiedniej głębokości i dokładnie ugnij ziemię wokół korzeni.
6. Obficie podlej każdą sadzonkę i przez pierwsze tygodnie regularnie monitoruj wilgotność gleby.
7. Rozłóż ściółkę wokół roślin, by ograniczyć parowanie wody i hamować wzrost chwastów.

Wybierając sadzonki, warto inwestować w rośliny uprawiane w pojemnikach bezpośrednio u producenta lub w sprawdzonej szkółce. Taki materiał szkółkarski ma silny, dobrze rozwinięty system korzeniowy i znacznie wyższy wskaźnik przyjęcia się w nowym miejscu. Rośliny hartowane i przystosowane do polskiego klimatu będą zdrowsze i szybciej się zadomowią.

Najpopularniejsze rośliny na żywopłot zimozielony – tabela

Dla wygody przygotowaliśmy tabelę porównującą najważniejsze cechy roślin opisanych w artykule, by ułatwić Ci podjęcie decyzji o wyborze konkretnego gatunku:

Inne rośliny, które warto rozważyć

Poza opisaną dziesiątką istnieje szereg innych gatunków, które mogą świetnie sprawdzić się jako zimozielony żywopłot lub jego ciekawe uzupełnienie. Wybór zależy od indywidualnych preferencji estetycznych i warunków panujących w ogrodzie.

Mahonia pospolita (Mahonia aquifolium) to krzew o oryginalnych, pierzastych, kolczastych liściach, które jesienią i przedwiosną przebarwiają się na czerwonawo-brązowo. Aromatyczne, żółte kwiaty pojawiają się wiosną, a niebiesko-granatowe owoce dojrzewają we wrześniu. Mahonia jest odporna na mróz i dobrze rośnie na kwaśnych, lekkich glebach. Warto wybierać odmiany o zwartym pokroju, takie jak Smaragd, Apollo czy Orange Flame.

Ognik szkarłatny (Pyracantha coccinea) to roślina o piłkowanych liściach i efektownych kiściach owoców w kolorze czerwonym, pomarańczowym lub żółtym, które utrzymują się od lipca aż do grudnia. W maju i czerwcu krzew kwitnie biało. Dorasta do około 3 metrów, bardzo dobrze znosi mróz i rośnie na każdej glebie. To idealny wybór na żywopłot z elementem ozdobnym, który jednocześnie przyciąga ptaki.

Głogownik Frasera Red Robin i ognik szkarłatny to propozycje dla tych, którzy pragną żywopłotu zimozielonego z wyraźnym kolorem – w obu przypadkach dekoracyjne walory rośliny utrzymują się przez cały rok, a nie tylko w jednym sezonie.

Nie można też pominąć trzmieliny japońskiej White Spire – zdobywczyni Brązowego Medalu na Plantarium 2018. Jej silnie wzniesiony pokrój sprawia, że idealnie nadaje się do niskich żywopłotów, a bujne, zielono-białe liście zapewniają całoroczny kolor. Interesującą i zdecydowanie rzadszą propozycją jest z kolei Rhamnus alaternus Argenteovariegata – wiecznie zielony krzew pochodzący ze śródziemnomorskich zarośli, wyróżniający się małymi, błyszczącymi liśćmi z kremowym obrzeżeniem. Posiada Nagrodę Zasług Ogrodniczych Królewskiego Towarzystwa Ogrodniczego (AGM) za szczególne walory ozdobne.