Jakie są przyczyny wilgoci w mieszkaniu i jak ją zwalczać?

Nadmierna wilgoć w mieszkaniu to problem dotykający wielu domów, niezależnie od ich wieku. Optymalna wilgotność powietrza powinna oscylować między 45 a 60%. Przekroczenie tego poziomu może prowadzić do rozwoju pleśni i problemów zdrowotnych.

Skąd bierze się wilgoć w mieszkaniu?

Wilgoć w pomieszczeniach ma różnorodne źródła. Może powstawać naturalnie podczas codziennych czynności. Czasami jednak problem leży w wadach konstrukcyjnych budynku.

Codzienne czynności domowe

Każda rodzina wytwarza znaczne ilości pary wodnej. Trzyosobowa rodzina produkuje średnio 12 litrów pary dziennie. Para powstaje podczas oddychania i pocenia się.

Główne źródła wilgoci w mieszkaniu obejmują następujące czynności:

• gotowanie i przygotowywanie posiłków,
• kąpiel i branie prysznica,
• suszenie mokrego prania w pomieszczeniach,
• mycie naczyń i sprzątanie na mokro.

Para wodna uwalniająca się podczas tych aktywności musi mieć możliwość wydostania się na zewnątrz. W przeciwnym razie gromadzi się w powietrzu. Następnie skrapla na zimniejszych powierzchniach.

Problemy konstrukcyjne budynku

Poważniejsze przyczyny wilgoci związane są z usterkami budynku. Woda może przedostawać się z zewnątrz przez uszkodzenia. Może też być efektem błędów konstrukcyjnych.

Najczęstsze zewnętrzne źródła wilgoci to:

• przeciekający dach lub uszkodzone rynny,
• nieszczelne okna i drzwi,
• awarie instalacji wodnej lub kanalizacyjnej,
• brak izolacji przeciwwilgociowej fundamentów.

Trudnym do rozwiązania problemem są mostki termiczne. Powstają w miejscach łączenia elementów konstrukcyjnych. Tworzą się przez niestaranną termoizolację lub jej brak.

Mostki termiczne najczęściej występują w narożnikach pomieszczeń. Pojawiają się także przy oknach i drzwiach. W tych miejscach temperatura jest niższa, co sprzyja kondensacji.

Jak rozpoznać nadmierną wilgoć?

Pierwsze objawy nadmiernej wilgoci są łatwe do zauważenia. Zaparowane okna to najczęstszy sygnał ostrzegawczy. Problem występuje gdy zjawisko powtarza się regularnie.

Kolejne oznaki problemów z wilgocią obejmują:

• trudności z suszeniem ręczników i prania,
• odchodzące tapety i łuszcząca się farba,
• pęczniejące meble i podłogi drewniane,
• falujące kartki w książkach i czasopismach.

Niepokojącym sygnałem jest stęchły zapach w pomieszczeniach. Świadczy o rozwoju pleśni lub grzybów. Może towarzyszyć mu pojawienie się ciemnych nalotów na ścianach.

Gdy wilgotność powietrza przekracza 70%, mieszkańcy mogą odczuwać bóle głowy, problemy z koncentracją i lepkość skóry.

Dlaczego wilgoć jest niebezpieczna?

Nadmierna wilgoć niesie poważne konsekwencje zdrowotne. Stwarza idealne warunki do rozwoju pleśni i grzybów. Zarodniki grzybów przedostają się do układu oddechowego mieszkańców.

Długotrwała ekspozycja na wilgoć może powodować:

• alergie i problemy z oddychaniem,
• astmę i zapalenie zatok,
• częste infekcje dróg oddechowych,
• pogorszenie stanu skóry.

Wilgoć niszczy także elementy budynku. Osłabia konstrukcję ścian i sufitów. Może prowadzić do kosztownych napraw i remontów.

Pleśń rozwija się szczególnie szybko w temperaturze poniżej 20 stopni Celsjusza. Zimne pomieszczenia są bardziej narażone na problemy. Grzyby nie lubią światła słonecznego i ciepła.

Jak zapobiegać gromadzeniu się wilgoci?

Najskuteczniejszą metodą jest regularne wietrzenie pomieszczeń. Okna należy otwierać nawet zimą. Powietrze wymienia się skuteczniej przy krótkim, intensywnym wietrzeniu.

Podczas wietrzenia warto najpierw zakręcić grzejniki. Okna otwiera się na oścież na kilka minut. Taka metoda jest bardziej ekonomiczna niż długotrwałe uchylanie.

Podstawowe zasady zapobiegania wilgoci obejmują:

• używanie pokrywek podczas gotowania,
• włączanie okapów kuchennych i wentylatorów łazienkowych,
• suszenie prania na zewnątrz lub w wentylowanych pomieszczeniach,
• utrzymywanie temperatury co najmniej 20 stopni we wszystkich pokojach.

Ważne jest sprawdzenie drożności kratek wentylacyjnych. Zatkane wywietrzniki nie mogą wyprowadzać wilgotnego powietrza. Można je oczyścić zwykłą szczotką lub odkurzaczem.

W pomieszczeniach narażonych na wilgoć należy unikać zasłaniania ścian meblami. Szczególnie dotyczy to narożników i miejsc przy oknach. Swobodny przepływ powietrza ogranicza rozwój pleśni.

Sposoby usuwania nadmiaru wilgoci

W trudnych przypadkach naturalna wentylacja może okazać się niewystarczająca. Wtedy pomocne są specjalne urządzenia. Pozwalają one skutecznie kontrolować poziom wilgotności w pomieszczeniach.

Osuszacze powietrza

Osuszacze to najbardziej skuteczne urządzenia do walki z wilgocią. Wydajność osuszania waha się od 20 do 200 litrów na dobę. Cena rośnie wraz z wydajnością urządzenia.

Nowoczesne osuszacze mają dodatkowe funkcje. Mogą automatycznie regulować pracę w zależności od wilgotności. Niektóre modele potrafią również oczyszczać powietrze z kurzu.

Osuszacze sprawdzają się szczególnie dobrze po awariach. Przyspieszają suszenie zawilgoconych ścian po zalaniach. Czas osuszania murów może wynosić od kilku dni do kilku tygodni.

Pochłaniacze wilgoci

Pochłaniacze to tańsza alternatywa dla osuszaczy. Działają na zasadzie specjalnego granulatu wchłaniającego parę wodną. Nie wymagają podłączenia do prądu.

Dostępne są w sklepach zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym. Wymagają regularnej wymiany wkładów. Sprawdzają się w mniejszych pomieszczeniach o umiarkowanym problemie z wilgocią.

Pochłaniacze wilgoci są szczególnie przydatne w pomieszczeniach, gdzie suszysz pranie lub w chłodniejszych częściach domu.

Jak usunąć pleśń ze ścian?

Usuwanie pleśni wymaga szczególnej ostrożności. Należy używać rękawiczek i masek ochronnych. Zarodniki grzybów są niebezpieczne dla zdrowia podczas ich mechanicznego usuwania.

Świeże wykwity pleśni można usunąć domowymi sposobami. Skuteczna jest mieszanka wody z octem w proporcji 4:1. Można też użyć roztworu wody z mydłem lub detergentem.

W poważniejszych przypadkach konieczne jest skucie tynku. Grzybnia może przenikać głęboko w materiał. Po oczyszczeniu ścianę należy dokładnie osuszyć i zagruntować środkiem przeciwgrzybiczym.

Specjalne preparaty przeciwpleśniowe są bardziej skuteczne niż domowe metody. Zawierają substancje hamujące ponowny rozwój grzybów. Są jednak toksyczne i wymagają opuszczenia pomieszczenia na kilkanaście godzin.

Przed ponownym malowaniem ściana musi być całkowicie sucha. W pomieszczeniach narażonych na wilgoć warto użyć farb z dodatkami przeciwgrzybicznymi. Remonty najlepiej przeprowadzać latem, gdy wilgotność jest najniższa.