Najczęstsze błędy przy montażu poliwęglanu – i jak ich uniknąć?

Poliwęglan jest trwałym materiałem, ale błędy montażowe szybko prowadzą do przecieków, zabrudzeń w komorach, falowania płyt i pęknięć. Najczęściej problemem nie jest sama płyta, tylko detale: kierunek komór, uszczelnienie krawędzi, prawidłowe mocowanie oraz właściwa strona z filtrem UV. W dalszej części artykułu omawiamy najczęstsze błędy i proste zasady, dzięki którym wykonasz konstrukcję szczelną, stabilną i estetyczną — bez kosztownych poprawek.

Montaż poliwęglanu – zły kierunek komór

W poliwęglanie komorowym „komory” to puste kanały wewnątrz płyty. Ich ułożenie nie jest przypadkowe, bo wpływa na to, jak z płyty odprowadzana jest wilgoć i skropliny. Zasada jest prosta: komory muszą być prowadzone pionowo albo zgodnie ze spadkiem zadaszenia — tak, żeby woda mogła swobodnie spływać w dół.

Brak właściwego uszczelnienia krawędzi

Otwarte krawędzie poliwęglanu komorowego to jedna z najczęstszych przyczyn problemów eksploatacyjnych – dostają się tam wilgoć i kurz, co prowadzi do zabrudzeń.

Prawidłowe uszczelnienie opiera się na prostej zasadzie: góra i dół płyty zabezpiecza się w różny sposób. Górną krawędź należy zamknąć taśmą pełną, która blokuje dostęp wody. Dolną — taśmą paroprzepuszczalną, umożliwiającą odprowadzenie skroplin z wnętrza komór. Całość uzupełniają profile aluminiowe F, które chronią krawędzie przed uszkodzeniami i stabilizują płytę.

Nieprawidłowe mocowanie mechaniczne

Błędy przy mocowaniu poliwęglanu bardzo często wynikają z braku uwzględnienia jego naturalnej pracy pod wpływem temperatury. Płyty rozszerzają się i kurczą, dlatego zbyt mocne dokręcenie wkrętów prowadzi do pęknięć, a zbyt luźne — do nieszczelności i podrywania płyt przez wiatr.

Podstawowa zasada to stosowanie wkrętów z podkładkami EPDM, które uszczelniają punkt mocowania i amortyzują nacisk. Otwory w płycie powinny być większe niż średnica wkręta — to pozwala płycie swobodnie „pracować” bez powstawania naprężeń. Równie istotny jest odpowiedni rozstaw mocowań: zbyt rzadkie powodują falowanie, a zbyt gęste ograniczają rozszerzalność materiału.

Błędy przy cięciu i obróbce

Cięcie poliwęglanu wymaga precyzji i starannej obróbki krawędzi. Użycie nieodpowiednich narzędzi, takich jak tępe piły lub tarcze niedostosowane do tworzyw sztucznych, prowadzi do postrzępionych brzegów i mikropęknięć, które z czasem mogą się powiększać.

Po cięciu krawędzie płyty należy dokładnie oczyścić z opiłków i pyłu, szczególnie wewnątrz komór. Pozostawione zanieczyszczenia sprzyjają gromadzeniu wilgoci i pogarszają późniejsze uszczelnienie oraz wpływają negatywnie na estetykę montażu. Dopiero po oczyszczeniu można przejść do zakładania taśm i profili ochronnych – można to zrobić w wykorzystaniem odkurzacza lub sprężonego powietrza.

Zły dobór grubości płyty

Jednym z częstych błędów jest zastosowanie płyty, która nie jest dopasowana do warunków pracy konstrukcji. Zbyt cienki poliwęglan użyty na zadaszeniu o dużej rozpiętości lub narażonym na obciążenie śniegiem może się uginać, a w skrajnych przypadkach pękać przy mocowaniach.

Brak odpowiedniego spadku

Przyjmuje się, że zalecany minimalny spadek dachu dla poliwęglanu wynosi około 5–10°, w zależności od typu płyty i długości połaci. Taki kąt pozwala na swobodny spływ wody oraz ogranicza odkładanie się zabrudzeń. Im dłuższe zadaszenie, tym większe znaczenie ma zachowanie odpowiedniego spadku.

Uwaga na stronę UV

Przy montażu często pojawia się pytanie o poliwęglan – którą stroną na zewnątrz? To istotne, ponieważ płyty poliwęglanowe komorowe są zabezpieczone warstwą chroniącą przed promieniowaniem UV tylko po jednej stronie. To właśnie ona powinna być skierowana na zewnątrz konstrukcji. Płyty poliwęglanowe lite zabezpieczone są dwustronnie, jednak należy montować je tą samą stroną w kierunku słońca.

Montaż płyty „odwrotnie” sprawia, że materiał szybciej żółknie, traci wytrzymałość i może ulegać mikropęknięciom pod wpływem słońca. Stronę z filtrem UV najczęściej rozpoznasz po nadruku na folii ochronnej lub oznaczeniu producenta — folii tej nie należy usuwać przed zakończeniem montażu.

Akcesoria do poliwęglanu — klucz do trwałego montażu

Nawet najlepiej dobrana płyta nie spełni swojej roli, jeśli zostanie zamontowana bez odpowiednich akcesoriów. To właśnie one odpowiadają za szczelność, stabilność i prawidłową pracę poliwęglanu w zmiennych warunkach atmosferycznych. Kompletny system montażowy pozwala uniknąć przypadkowych rozwiązań i znacząco wydłuża trwałość całej konstrukcji. Takie akcesoria do poliwęglanu znajdziesz m.in. w ofercie Audioplex.

Artykuł sponsorowany